woordorgasme

Verboden Vruchten

Woordorgasme 9

Het was een nacht vol overgave en verslinding. Over de schat is geen woord meer gezegd maar ik weet dat we zo naar de bewuste plek gaan, Bruno heeft me tropenkleding en laarzen gegeven. Hij is al de hele ochtend gespannen en probeert dat voor me te verbergen. Zijn knipoogjes en aaien over mijn bil zijn geruststellend bedoeld maar de bizarre wendingen volgen elkaar in zo’n razend tempo op dat ik er al aan begin te wennen. Ik vaar op intuïtie en lust, deze reis heeft een onbekende route en bestemming. Wij drieën, los van onze vastomlijnde Westerse persona’s, zijn samen op avontuur. We gaan schatgraven! Wat er ook naar boven komt, ik ben gelukkig.

Tevreden loop ik de veranda op, jullie zitten al klaar in identieke outfits. We lijken de drie musketiers wel en onze gezamenlijke lach rolt over het strand en neemt de spanning mee. Jij staat op en knikt in de richting van de auto. Je houdt het portier open en nestelt je daarna naast mij op de achterbank, Bruno rijdt. ‘Voice of Maledives’ vult de auto met zwoele klanken en  jouw hand dwaalt over mijn bovenbeen. Je doet iets tussen strelen en knijpen in, het geilt me alweer op. Ik draai me naar je toe en zachtjes en lang drukken we onze lippen op elkaar. Deze kus bevat het vertrouwen dat we in elkaar hebben en vinden. Als we eindelijk loslaten, vang ik Bruno’s scherpe blik in de achteruitkijkspiegel. Ook onze band is sterk maar hij weet dat die tussen jou en mij onevenaarbaar is. We rijden inmiddels op een smal zandpad, omgeven door steeds dichtere begroeiing. Dit is jungle, nu is het menens. Ik ben blij dat ik volledig bedekt ben en stevig schoeisel heb. Bruno parkeert de auto op een smalle grasstrook en zegt dat we het laatste stuk te voet gaan. Uit de kofferbak haalt hij een lang touw, een schop en de machete die hij gister ook al had. Hij lassoot het touw om zijn sterke torso en duwt mij de schop in handen. ‘Draag jij deze, dan kunnen we de ouwe een beetje ontzien.’ Jij mompelt iets afkeurends maar maakt geen aanstalten. Bruno bestudeert zijn GPS-apparaat en hakt dan met de machete een poort in het gebladerte. Hij gaat voorop, ik in het midden, jij sluit de rijen. ‘Het is niet ver, hoogstens 200 meter.’

Stap voor stap snijden we zwijgend door de vochtige jungle, ik hoor jou achter me hijgen. Bruno houdt halt, checkt zijn GPS, draait iets naar rechts en tuurt omhoog. ‘Ik zie hem, ik zie de boom!’
Als een dolle hakt hij de laatste takken weg die ons scheiden van de schat en dan staan we op een kleine open plek. Bruno rent naar een boom aan de rand en klampt zich eraan vast als een kind aan zijn kwijtgeraakte moeder. ‘Jaja, dit is hem. Kom! Pak de kaart erbij!’ Jij haalt een papiertje uit je broekzak, ik ga snel naast je staan.
  Bruno staat aan je arm te trekken. ‘Kom nou, ik laat het jullie zien.’

We maken een rondje om de boom en Bruno wijst naar in de bast gekerfde symbolen, die overeenkomen met figuren op de kaart.  Bruno heeft niet alleen uit de kaart ontcijferd dat het om een gemarkeerde boom draait maar ook de cryptische som opgelost die van de boom naar de schat moet leiden. Hij heeft natuurlijk gister al ontdekt dat zijn berekeningen juist zijn maar wil dat graag aan ons demonstreren. De trots straalt van hem af als hij recht onder het hartvormige symbool gaat staan en begint te tellen terwijl hij naar voren stapt.

‘1,2,3,4,5,6,7,8….’
Hij verdwijnt in de struiken en wij gaan snel achter hem aan. Bij twintig stopt hij, draait een kwartslag naar links en telt door. Bij 38 stopt hij weer en draait zich met een enorme grijns om. ‘Zo schatje, jij mag even lekker komen schatgraven.’ Voor ons zie ik een aangestampte plek waar ik direct gretig mijn schop in zet. Het is niet zwaar om de recent omgewoelde aarde omhoog te wippen, toch gutst het zweet direct van mijn voorhoofd.
  Hoe dieper ik kom, hoe moeilijker het wordt nog iets omhoog te krijgen. ‘Zal ik het laatste stukje doen, moppie?’ Bruno gooit het touw op de grond en neemt het van me over. Als de schop op iets hards stuit, slaken we alle drie een gil. Jij staat onrustig van het ene op het andere been te wippen, ik voel de zenuwen door mijn lijf gieren. Bruno is inmiddels plat op de grond gaan liggen met zijn bovenlijf hangend in de kuil. Ik hou hem vast bij zijn middel en zie hoe hij het touw bevestigt aan een metalen ring bovenop wat een kist moet zijn.

Hij controleert of de knoop goed vast zit en krabbelt dan terug omhoog.
‘Nu komt het erop aan. Ik zal de aarde nog wat loswoelen en dan gaan we met alles wat we in ons hebben trekken. Kleine, jij voorop aan het touw. Ouwe, jij in het midden. We voelen vanzelf wel of er beweging in komt.’ Hij wrikt met de schop rondom de kist en voegt zich dan bij ons. Ik klem het touw vast en zet mijn hakken in het zand. In een korte blik over mijn schouder zie ik jou hetzelfde doen en daarachter Bruno, die het touw om zijn middel slaat en er dan ook aan gaat hangen. Er komt spanning op, dit is het moment. ‘We trekken tegelijk op 3, ik zal tellen. 1, 2..3.’

Ik was hier op sportdagen vrij goed in, het is zwaar maar de kist beweegt. Bruno telt door en moedigt ons aan, elke keer op 3 proberen we het touw 10 centimeter naar ons toe te trekken. Soms zakt de kist net zo hard weer omlaag maar we zijn vastbesloten deze klus te klaren. Net als ik me pijnlijk bewust wordt van de striemen in mijn hand, duikt een metalen hoekpunt op boven de rand van de kuil.
‘Ik zie hem! Jongens, daar komt ie. Trekken!’
‘Hou vol, we kunnen dit. 1,2..3!’

Jij slaakt een oerkreet en tegelijk geven we onze laatste krachten door aan het touw.
De kist kantelt over de rand en wij vliegen achteruit.
  We belanden een paar meter verder als een hoopje op elkaar. Bruno is in een oogwenk terug, wij komen kreunend en duizelig overeind. De kist is rechthoekig, zo groot als twee schoendozen. Het metaal is roestig, de deksel met de ring erop is aan één kant al half los. Bruno zet hem op zijn kant en de schop in die opening. Een ferme trap is voldoende, de kist knalt open.

Ga voor meer Woordorgasmes naar De Geilegraaf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s