roman

Simon grijpt zijn kans

Vanuit de trein tuurde ik naar de langsvliegende bollenvelden tussen Leiden en Haarlem. Er was niks te zien maar binnen twee maanden zou ik hier worden toegestraald door stroken heldere kleuren. Ik reisde graag met het Openbaar Vervoer, beschouwde het als een oefening in rust en mensenkennis. Zitten, lezen, luisteren en turen. Nog niet zo lang geleden was er meer sociale interactie in de trein, nu hebben we vrijwel allemaal onze eeuwige verbinding met internet. Ik was natuurlijk de laatste om daar iets van te vinden, mijn schermtijd liep inmiddels op tot zes uur per dag. Minstens. Doorgaan met het lezen van “Simon grijpt zijn kans”